Orthomoleculair

Wat is Orthomoleculaire Therapie?

Orthomoleculaire therapie richt zich op het herstellen en behouden van een optimale gezondheid door middel van de juiste voeding, eventueel aanpassing van de leefstijl en waar nodig hoogwaardige supplementen. Jouw lichaam, jouw cellen hebben de juiste bouwstenen nodig om in balans te blijven en optimaal te kunnen functioneren. Deze bouwstenen, denk aan eiwitten, koolhydraten, vetten, vitamines, mineralen en aminozuren, haal je normaal gesproken uit de voeding. Als deze bouwstenen (voedingsstoffen) er niet zijn of onvoldoende aanwezig, dan ontstaan er tekorten. Én tekorten komen steeds vaker voor. Door onder andere verarmde voeding (veel kant- en klare producten, arme bodemkwaliteit, weinig variatie), slechte opname van voedingsstoffen door het lichaam, stress, ziekte, medicijngebruik, roken, alcohol en andere schadelijke stoffen, kunnen tekorten ontstaan. Maar ook bepaalde diëten kunnen tot een tekort aan voedingsstoffen leiden. Deze tekorten komen dan tot uiting in kwaaltjes, aandoeningen en ziekten. Soms zijn er heel veel symptomen die niets met elkaar lijken te hebben maar toch een tekort van een of meerdere voedingsstoffen als oorzaak hebben. Orthomoleculaire therapie richt zich op het voeden van de cel door te zorgen dat het de bouwstoffen krijgt die het nodig heeft om optimaal te kunnen functioneren.

Toelichting bij tekorten en aanbevolen hoeveelheden

Ook in Nederland komen tekorten en onvoldoende beschikbare hoeveelheden van vitamines en mineralen vaker voor dan vaak wordt gedacht. Zo wordt vitamine D grotendeels via zonlicht aangemaakt; via voeding alleen haalt naar schatting ruim 90% van de bevolking de aanbevolen hoeveelheid niet. Afhankelijk van de gehanteerde grenswaarden en onderzochte groepen laten Nederlandse onderzoeken zien dat circa 25–40% van de mensen in de winter een lage of matige vitamine-D-status heeft, met hogere percentages bij ouderen en andere risicogroepen.

Daarnaast blijkt uit voedingsgegevens dat meer dan 50% van de bevolking minder calcium binnenkrijgt dan de gemiddelde behoefte. Ook bij magnesium, zink en B-vitamines wordt regelmatig gezien dat het lichaam hier onvoldoende over kan beschikken, onder andere door verhoogd verbruik en verminderde opname. Factoren zoals leeftijd, ziekte, langdurige stress, roken, alcoholgebruik, medicatie en een eenzijdig voedingspatroon spelen hierbij een belangrijke rol.

De aanbevolen dagelijkse hoeveelheden zijn vastgesteld als minimale richtlijnen om ernstige tekorten te voorkomen. Ze geven geen volledig beeld van wat het lichaam nodig heeft om goed te functioneren, veerkrachtig te blijven en herstel te ondersteunen. Daarom wordt binnen een natuurlijke en samenhangende benadering niet alleen gekeken naar het voorkomen van tekorten, maar ook naar wat het lichaam nodig heeft om langdurige ontregeling te helpen voorkomen.


Wist je dat in de 15de tot de 18de eeuw scheurbuik een beruchte ziekte was onder zeelieden?. Deze kregen last van bloedend tandvlees, losrakende tanden, blauwe plekken, stijve pijnlijke ledematen en inwendige bloedingen. In veel gevallen leidde dit tot orgaanfalen en de dood.

James Lind, een Schotse marinearts, vermoede dat een gebrek aan fruit of groente de oorzaak was. Op lange zeereizen was dat een luxe dat men zich vaak niet kon veroorloven. Hij voerde experimenten uit door onder andere azijn, cider, knoflook, citroenen en sinasappels aan de voeding van de zeelieden toe te voegen. Hij ontdekte al snel dat patiënten met scheurbuik herstelden als ze citrusvruchten kregen en anderen die dat niet kregen ziek bleven of zieker werden. Hij wist toen nog niets van vitaminen af maar wist wel dat iets in citrusvruchten scheurbuik kon voorkomen én genezen. Pas in de 20ste eeuw werd ontdekt dat de werkzame stof Ascorbinezuur was, deze stof is vervolgens vitamine C genoemd. Vitamine C is onmisbaar voor de aanmaak van collageen — het bindweefsel dat onder andere huid, bloedvaten en tandvlees stevig houdt. Daarom voorkwam het vroeger scheurbuik, en ondersteunt het ook nu nog onder andere bij herstel, weerstand en wondgenezing. Vitamine C zit ook in (rode) paprika, broccoli, bloemkool en andere koolsooten, aardbeien, zwarte bessen, aardappelen en verse kruiden.